Coraz więcej strojnych choinek
Dźwięki kolęd królują w przestrzeni
Jaki procent szczerości w tym wszystkim
Coraz trudniej jest dzisiaj ocenić
Tak niewielu dostrzega ten smutek
Samotności łzy kogoś za ścianą
Gdzie przy pustym ktoś stole zasiądzie
O kim dawno już zapomniano
Zbyt daleko zbyt stary czy chory
By przełamać się z nim opłatkiem
Kiedy tutaj tak wiele radości
Bo się czeka na pierwszą gwiazdkę
Życie różne wytycza nam drogi
Nas też przecież spotkać to może
Że samotnie będziemy czekać
Aż narodzi się dziecię Boże
Może warto więc serce otworzyć
I radością podzielić z innymi
Ciepłym słowem możemy przecież
Cud świąteczny samemu uczynić
za: https://www.facebook.com/permalink.php?story_fbid=pfbid0vigieH8bcPrGt9gHo3taw9cfkF4i9pQjp4YVyePwenaFqNPDR4UJ7GKq5R16SwCPl&id=100074191927824&__cft__[0]=AZYOfLrtWEVsdKChgj65xvmA4DXZFMXqxnDaFPpGF1iZp60RWeG4AHdDkY2fxIlDIf_T6jTcwW0rHMGDAoA7ntX_201KbQgPv5T8YzKf505oFqXAYUGzxythKBMWiqc1Rhc&__tn__=%2CO%2CP-R











