Kaszubska Beztrwoga / Sylwek Szweda

Upalny wrzesień, skwar z nieba lał się

Ptaki rytmicznym spłoszone marszem

Tumany pyłu, a tuż przy drodze

Stoją w sukienkach trzy panny młode.

Żołnierze już się zbliżają do nich

Licząc na bukiet kwiatów w dłoni

Nagle Kaszubka młoda bez trwogi

Śmiało splunęła Niemcom pod nogi!

Wojsko z niedowierzaniem patrzy

Bo przecież miało być inaczej

Uśmiechy, radość, nawet muzyka

A tutaj nikt ich nie chciał witać.

Młodą Kaszubkę wnet zamknięto

A tam przed Niemrą kobieta klęka

Błaga i skamle po niemiecku:

„Nie bierzcie mi na wojnę dziecka!”.

Kaszubka dzielna dalej bez trwogi

Krzyczy do Polki: „Co ty robisz?”

Chwyta za stołek i tłucze Niemrę

Zostawcie nas i naszą ziemię!

Idąc do pracy z więźniami w szyku

Nagle wybiega, w płomieniach znika

Ratuje małe niemieckie dzieci

Śmierć wisi nad nią i słońce świeci.

Biały kołnierzyk, zwiewna sukienka

Dziewczyna dzielna i przez to piękna

Jak słońce, deszcz, jak wiatr miłości

Ni ma Polsczi bez Kaszeb

Ni ma Kaszeb bez Polsczi.*

13.10.2023

 *Nie ma Polski bez Kaszub
  Nie ma Kaszub bez Polski

Polak
Liczba pojedyncza    Liczba mnoga
M.     Polôch                Polôszë
D.      Polôcha              Polôchów
C.      Polôchowi          Polôchóm
B.      Polôcha              Polôchów
N.      Polôcha             Polôchama
Msc. Polôchu              Polôchach
W.    Polôch(u)            Polôszë

przykład:
Ni ma tu nijaczich miedzë nama Polôchów. Polôszë mieszkają na wschód i pôłnié od Kaszëbów. Polôszë mielë so czedës całé Pomorzé poddóné.

słowa powiązane:
polaszëzna
polsczi
Polôch (1)
Polôszka

„Nie ma Kaszëb bez Polonii, a bez Kaszëb Polści” – mawiał Antoni Abraham, działacz społeczny, którego nazywano Królem Kaszubów.
Był m.in. orędownikiem przyłączenia Pomorza do odradzającej się Polski. Właśnie o tę sprawę walczył na konferencji pokojowej w Wersalu.

„Lwów! – któreż polskie serce nie drgnie na to miano. (…) Lwów był zawsze najbardziej beztrwogi. Tu serca Polski biły najśmielej. Kto pragnął odetchnąć uczuciem wolności i nawiązać nić tradycyjną myśli czy walki o niepodległość Polski, musiał oprzeć pracę o Lwów, gdzie biły serca goręcej rwące się do wolności” – rozpoczął marszałek. Mówiąc o starciach w 1918 roku z Ukraińcami, Piłsudski stwierdził, że wówczas trzeba było codziennie walczyć o nadzieję i siłę wytrwania. „Żołnierz staje się wtedy obywatelem miasta, miasto staje się żołnierzem. Miasto i żołnierz żyją wspólnym życiem” – dodał naczelnik państwa (Józef Piłsudski).