Recenzja dotyczy wiersza: TRZEJ POECI I ZAWSZE DZIEWCZYNA i została opublikowana w komentarzu do tego wiersza w grupie literackiej CAFE POETICA na Facebooku. Tekst publikujemy za zgodą autorki.
Przepiękny [wiersz], Krzysiu!
- cudnie ujmuje w poetyckiej śpiewnej formie trzy etapy życia dziewczyny - kobiety...i pragnienie miłości, która nie liczy lat....rodzi się ..dojrzewa... nie wygasa .. trwa..
.
Ten wiersz, aż się prosi, by zbadać jego kompozycję
i walory artystyczne składające się na ową melodyjność i pieśni rytm.
.
Tytułowi - trzej poeci - to symboliczni ujęci twórcy - i piewcy trzech etapów życia dziewczyny - kobiety,
ukazanych w trzech dwuzwrotkowych częściach (zbudowanych
z ośmiozgłoskowych tetrastychów, o przemiennych
rymach ), które przedzielają swoiste refreny
- o zmiennym rytmie ilości sylab w wersie (6, 8, 6,8,6,8, 4 )
i powtarzającym się 1 wersie w 5.
.
Po trzecim obrazie - późnej dojrzałości - refren zmienia się - w apel
z zachowaniem układu rymów( a,a,b, b,a,b )
.
Po nim - obraz stawiania pasjansa, co dalej w życiu.
Końcowe dwie zwrotki refrenowe powtarzają 1 wers refrenów i przepięknym apelem :
"_unieś błękitny wzrok
_przecież poznajesz rytm i krok
_ktoś zdmuchnie kurz
_na scenę pustą wbiegasz już
_unieś błękitny wzrok
_to taniec zórz
.
_unieś nadziei cień
_i pośród różnych myśli mgnień
_tę jedną pieść i tul
_i niechaj minie z wczoraj ból
_obudź dzisiejszy dzień
_echem znad pól "
Krzysiu - zadziwiasz nie po raz pierwszy!!!
za: komentarzem do posta: https://www.facebook.com/groups/cafepoesis/permalink/1028636713494468/