Kolejne lato bez ciebie
żółknie liściem
wczoraj zielonym
a do twoich rąk
daleko
coraz dalej.
Twoje słowa
ziarnem
wrosły we mnie
i kołyszą się
dojrzałym zbożem
kojąco.
A mimo to
stoję na brzegu snu
jak rozbitek
i wołam
wypatrując łodzi
na horyzoncie.
Utwór został wyróżniony tytułem Wiersza Dnia za 1 września 2026 w Grupie Literackiej CafePoetica
