Wiersz dostał został wybrany jaki Utwór Dnia za 16 kwietnia 2025 r. w Grupie Literackiej Cafe Poetica.
Gdybyś do mnie przyszła zmęczona
ledwo stojąca płacząca
z kim byś rozmawiała
nie znałam dotąd innych dróg
zarośniętych ścieżek
wysokich traw niespokojnych wieczorną burzą
budzących dokoła niepokój niechciany
nie będzie mi dane ciebie gościć
zapomnieć nie umiem
i nie chcę
wiem – odejdziesz ode mnie znużona niechęcią
a przecież mogłaś podobnie zaczynać
drogi są wciąż takie same
pełne straconych nadziei – słów bez pokrycia
to nic to nic
i tak możesz zawsze do mnie przyjść
ścieżki do mnie są dla ciebie otwarte
i tak będzie każdego poranka
zapamiętaj
każdej nocy spotkasz inny sen
niepodobny do żadnego innego
w jednym będę żywa
w drugim martwa
dlatego mówię ci
pokaż im
jak można cało wyjść w poszukiwaniu tęsknot transcendentalnych
zapominając o szarpiącym gniewie nas obie
dotąd żyliśmy zgodnie
niewidocznie choć zgodnie
i to jest nasz cud wniebowzięty
choć niedoskonały
bo wiesz
księżyc rozrzuca obietnice dwa metry od nieba
i nic więcej nie mam do powiedzenia
oprócz otwarcia opuszczonej ścieżki do mnie – drogi do wniebowzięcia
za: https://www.facebook.com/groups/cafepoesis/posts/636692259355584/
