Ależ skąd – usłyszałam.
.
Dziś ja, jutro ty – albo oboje,
gdzieś na końcu ulicy,
po lewej stronie parku,
zahaczymy o chmurę gradową.
.
Meteorologicznie niemożliwa
o tej porze roku, a jednak
bardziej realna, niż
śnieg w lipcu,
rozgniewa nieżywotne miasto.
.
Ciekawe co na to Bóg?
.
Pewnie się uśmieje,
kiedy przeczyta w gazecie
o próbie międzylądowania
spadającego liścia
na nieograniczoną głupotę ludzką.
.
A Bóg na to: ależ skąd.
.