Wszystko wokół mnie oddycha,
świat zalotnie puszcza oczko.
Ciepło rozlewa się po ciele,
serce roztapia w słońcu –
czuję się jak powietrze
stąpające po miękkości ziemi.
.
Oczy moje błyszczą jak lustro wody
odbijające błękitność w środku dnia.
Cisza przestaje być tylko ciszą –
słyszę najdelikatniejszy szelest liści,
drgnienie wiatru.
.
Twarz moja promienieje.
Uśmiech pojawia się bez wysiłku.
Rękoma obejmuję nieuchwytne.
.
Nic nie uwiera, nic nie wstrzymuje.
Rozpościeram skrzydła
i wznoszę się na wyżyny życia,
płynącego wartki nurtem szczęścia
– a ja razem z nim.
.