Jak łatwo skrzywdzić
słowem i czynem
zadając ból
to cierń duszy
rozrywający serce na strzępy
Myśli potargane huraganem upokorzenia
czujesz ucisk
otaczającej wody łez
a macki ośmiornicy zła
tłumią oddech
To emocje balansują
na krawędzi niesprawiedliwości
kołysze liną uczuć
a w oczach można wyczytać krzyk
Ręce związane niemocą
są jak czarne skrzydła smutku
niczym ćmy nocy
a stalowe nerwy opadają ciężką powieką
