Kobieta powierzona kochaniu / Grzegorz Jaszczurowski

Połowa tego samego jabłka z rajskiego drzewa
Z niezwykłym darem tworzenia nowego życia
Z przeciwieństw powstała rzeźba z najgładszej gliny
Sprowadzonej z innej galaktyki
 
Cudownie krwią i tkanką żywej materii natchnioną
W piękną mądrości zdobiona koroną
Z anielskiego jedwabiu powleczona skóra
Gładkością zawstydza samego anioła
 
Zmysłowość krawcem była i taką to ciała powłokę uszyła
By zatracała rozumy swego przeciwieństwa
Którym jest druga połowa tego samego jabłka
Z drzewa tworzenia istnienia
 
By z nim w miłości węzłach palce zaplatała
By tworzyła życia
Jedyna
W swojej ulotności
Delikatniejsza od płatka śniegu
Na dłoni płonącej namiętności
 
Jest ciepłem dla ciała w dotyku
Żarem słońca dla duszy
I w jego promieniach
Weną dla natchnienia
Cudów świata tworzenia
 
Pożądania w zmysłach które zatraca
Zawłaszcza myśli
Okupuje myślenia
Delikatna i krucha na palce nawija
Marionetek sznurki
Niby to zdziwiona
Ukradkiem się uśmiecha
 
Muza dla tworzenia piękna
W niej bezdenna troska
Opiekuńczość wilcza swojego dziedzictwa
Czuła dla wszelkiego stworzenia
 
Dłonie tworzą delikatności
Jak nici z przędzy chmury
Jej troska obrosła w legendy
Przez bardów wywyższana
Na tronie posadzona
Wokół ukłonów dywany
 
Kochaniu powierzona
Kobieta .