Nie pyta o zgodę. Przychodzi. Zabiera.
To życie co było na strzępy rozdziera.
Wnet ziemią okrywa mieszaną z rozpaczą
Mych oczu, co nigdy już cię nie zobaczą.

Zostawia pytania i milczy jak skała.
Jak gdyby rzec słowa rzadnego nie chciała.
Nie powie przepraszam. I wybacz nie powie.
Jedynie ból wielki zostawia po sobie.

Dlaczego już przyszła nieznając litości.
Nasz świat naznaczyła stygmatem podłości.
Zostawia mnie teraz. Nie ciągnie za sobą.
A ja nie potrafię już kroczyć tą drogą.

Nie zwrócą mi ciebie me łzy nad kamieniem.
Te znicze płonące milczące jak cienie.
Straciły sens słowa tak czule szeptane.
A pustka w mym sercu na wieki zostanie.

8.11.2026
Seweryn Krzysztof Topczewski
(Na FB Dawid Skate)

za: https://www.facebook.com/groups/cafepoesis/posts/1111005411924264/